Karanlığın kötü olduğunu söyler, aydınlıkta işlenen cinayetlere gözlerini çevirenler. Yapıcı! Yaratıcı! Muhafaza edici! Aydınlığın bütün bunlar ve daha fazlası olduğu söylenir. Işıktaki gerçek ve güç hayat yaratmakta ve var olan anlamı devam ettirmektedir. Oysa aydınlığın bir cinayet fırtınası olduğunu söylerseniz ve yere saçılmış kanlara dikkat çekerseniz bir anda karanlık olursunuz. Eleştirelsinizdir. Öfke dolu, hınç dolu, nefret dolu! Kalbi çürümüş ve eti enfekte olmuş bir zavallısınızdır. Aydınlığın ne kadar şahane olduğunu göremiyorsunuzdur.
Ah, bu ne kadar büyük bir trajedidir! Zavallı kurban, zavallı nefret tarafından yutulmuş vaka! Sonsuz insanın anlam yüklediği ebedi düzeni göremiyor! Gözleri sadece kan, kin ve öldürülmüşlerin nefretiyle yanıyor. Ama anlamıyor musun, bir tanesi? O şeyleri yapanlar gerçek aydın değildi. Ve öldürülenler o kadar çok bile değildi. Aydınlık mükemmelliğin ta kendisi ve karanlık sadece yozlaşmış bir ruhun yaydığı bir şey! Aydınlıkta sıcaklık, güvenlik, anlam ve sağlık var, karanlıktaysa sadece soğuk, tehlike, uçurum ve çöküş.
Sen, karanlık kişi, aydınlığa karşı çıktığın için bir aptalsın, veyahut bir trajedi. Aydınlıksa her şey, hayatın ta kendisi. Ve yolunu kaybetmiş sızlanışların hiçbir şeyi değiştiremeyecek. Hayat ve sağlık biziz. Sen sadece bir travma ve yarasın. Unutul artık. Yok ol ve bize kanı hatırlatma.
Bir Cevap Yazın